Jachtblog

Begin December 2017, Oost Duitsland omgeving Magdenburg (Dag 2)

Op de eerste avond hebben we het 's avonds niet al te gek gemaakt waardoor we vroeg opstonden en fris waren voor wat ging komen. Gezamenlijk aan de Frühstück en af richting jachtgebied. Vol verwachting naar de verzamelplaats en daar werden we weer opgewacht door de Forster. In de schaftwagen werden wederom de jachtpapieren en verzekering gecontroleerd. We kregen te horen op welke post we kwamen en in welke groep. Na een uitgebreide veiligheidsinstructie werden de groepshoofden aangewezen per groep. Richting wagens en wapens en vervolgens in een colonne van jachtvoertuigen door het veld en bos.

Mijn post was er een direct achter de voormalig gevangen barakken aan de rand van het bos. Voor mij hoog en oud beukenbos en achter mij jonge dichte beukenopslag. Wat zouden de oude beukenbomen mij allemaal kunnen vertellen zat ik mij te bedenken. In de verte hoorde ik de honden losgaan en vielen direct al de eerste schoten.

De meute kwam een stuk mijn kant op maar bogen later toch weer af. Mijn oog viel op wat beweging in de bossage over een soort overgroeid bospaadje. Daar kwam Reinaerd de vos aangesnoerd, vossen waren vandaag niet de bedoeling om te bejagen dus gewoon van het gezicht genieten. Ik heb er een filmpje van gemaakt maar die kan ik helaas niet plaatsen.

Vervolgens hoorde ik een hoop kabaal in het bos rechts van mij. Er kwam een hele grote rotte(groep) varkens doorheen gewisseld misschien wel een stuk of 20 grote dieren met een hoeveelheid kleintjes er achteraan en tussendoor. Prachtig gezicht en wat een kabaal, het leek wel of iedere tak op hun route gebroken moest worden. Ik heb er geen schot op gelost omdat ik het niet verantwoord kon doen zonder mogelijk een ander dier te verwonden. Wederom een heel groot geniet moment! Zonder nog een schot te hebben gelost was mijn dag al weer helemaal super, ook dat is jagen! Ongeveer een half uurtje later kuchte mijn buurgeweer een drietal schoten de stilte in, alles in mij stond direct op scherp.

Niet veel later kwam bij een een hele dikke keiler(mannetjes varken) voorbij gewisseld. Mijn 7 x 64 Brenneke liet direct duidelijk van zich spreken en het varken tekende op mijn schot maar liep door. Direct een 2e schot er achteraan gestuurd en die trof het varken achter het blad. Met 2 treffers zag ik het varken in de dichte dekking verdwijnen en niet veel later hoorde ik de honden en de drijvers in dezelfde richting flink tekeer gaan.Achteraf hebben zij daar het varken wat ik dodelijk heb verwond, gevonden en direct en efficiënt uit het lijden verlost. Ook dat gebeurt helaas op de jacht, hoe voorzichtig en voorbereid je ook bent.

Na ca 10 minuten komen vanuit de richting van de barakken links voor mij twee stuks damwild, smaltier met alttier, beiden waren vrij maar door de dichte beukenopslag had ik hier geen schijn van kans op. Deze dieren dus laten passeren. Het was inmiddels vijf minuten voor einde van de jacht en ik begon langzaam in te pakken.

   

Ineens zie ik ca 100 meter voor mij in het oude beukenbos een smalree staan. na het rustig in het vizier te hebben genomen heb ik een goed geplaatst schot afgegeven.

Het ree sprong na duidelijk getroffen te zijn de begroeiing in mij in vertwijfeling achterlatend. De telefoon begon te trillen al teken dat het einde jacht was. Eerst naar het beschoten varken kijken niet wetend dat het door mij beschoten varken al gevonden was door de drijvers. Zoeken naar aanknoop punten voor een eventuele nazoek, zonder deze te hebben gevonden heb ik de plaats gemarkeerd voor de hondengeleider.

Op naar het ree wat door mij beschoten is maar vertrok. Ik zag van een meter of 15 afstand al snijhaar liggen met allerlei kleuren rood erbij. Het was coupe ravage op de aanschot plek met delen long, zweet en haar door elkaar heen. Het spoor liet zich eenvoudig volgen waardoor ik het meter voor meter heb uitgelopen. na ca 50 meter lag het stuk met een keurig bladschot. Al met al was het een geweldig weekend met nieuwe mensen voor mij en een voor mij nieuw jachtgebied!


Begin December 2017, Oost Duitsland omgeving Magdenburg (Dag 1)

Samen met een goede jachtmaat van me rijden we samen met zijn zoon en een vriend van hem de Duitse Autobaan af en rijden een klein dorpje door. Het typische voormalige Oost Duitse kenmerkt zich door de in DDR stijl gebouwde woningen. We rijden het parkeer terrein op van een motel en zien daar al meer 4-wheel drive auto's staan. Tijdens het drinken van een biertje worden er wat handen geschud en gesproken over de kansen die het gebied heeft en hoe de jacht (hopelijk) zal verlopen.

'S morgens verzamelen we op het militair oefenterrein van een voormalig krijgsgevangenkamp van de Russen. Er hebben zich op dit terrein veel macabere zaken afgespeeld. Bijzondere locatie is het zeker te noemen. In het gebied komen relatief veel wolven voor, hier heb ik ook de hoop om deze te gaan zien.

 Na het ontvangst door de jachtleider van de Duitse Bundeswehr en wederom een aantal mensen te hebben gesproken en handen te hebben geschud en alle andere formaliteiten te hebben doorlopen is het dan eindelijk zo ver. We moeten verzamelen in strak georganiseerde colonnes voertuigen geschikt voor het terrein. Wat een prachtig terrein, her en der staan door artillerie en machinegeweren kapotgeschoten voertuigen op een immense vlakte.

Dorre heidevlaktes met her en der berkenbosjes en aan het einde oude vervallen barakken wat de eigenlijke gevangenissen waren.

Ik kom aan op mijn toegewezen post en zie eigenlijk direct al damwild aanwisselen. Ik installeer me op de hoogzit en neem de omgeving goed in mij op, achter mij loopt een soort brede gravelweg waar de terreinwagens af en aan rijden om iedereen op hun post te krijgen. Dat is tevens mijn grens waar ik niet overheen mag gaan schieten in verband met de veiligheid. Langzaamaan verdwijnen de terreinwagens en keert de rust terug, in de verte hoor ik de eerste schoten vallen. Bij mij is alles geïnstalleerd en ik sta op scherp.

Ik zie een rotte varkens aan komen en pak de buks in de hand de varkens gaan op ca 200 meter van mij over de weg en komen tot recht achter mij op ca 30 meter maar aan de verkeerde kant van de weg. Ik heb ze gegroet, uit mijn ooghoek zie ik verderop damwild de weg kruizen. Dan is het mijn beurt, een kleine roedel damherten van 5 vrouwelijke stukken kruist mijn schootveld, ik zet mijn buks aan de schouder en mijn kruis vindt het smaldier die ik eruit gezocht had. Het schot valt en ik zie het dier goed reageren op mijn schot en springt af ik volg het in mijn kijker en grendel een nieuwe patroon in om een opvolg schot te plaatsen.

Op het moment dat ik het 2e schot af wil drukken zie ik het wankelen alsof het dronken is en valt om. Inmiddels is rondom mij overal activiteit, reewild, damwild en zwartwild zie ik aan alle kanten voorbij komen. Maar allemaal te ver weg of achter dichte bossage's waar ik onmogelijk doorheen kan schieten.

Dan komt er een gemengde roedel damwild in mijn schootveld en ik kies een damspiesser eruit. De roedel dreigt door te draven dus ik besluit een geluidje te maken om te proberen de roedel te laten stoppen, het werkt. Ik zet het kruis op het damhert en druk af, ik zie iets door de lucht vliegen maar het hert springt af alsof er niets is gebeurt. Snel grendel ik een nieuwe patroon in maar krijg geen kans meer. De twijfel.... wat is er gebeurt, heb ik iets over het hoofd gezien?

Het is einde jacht en ik verlaat mijn hoogzit, het smaldier ligt het dichtst bij dus die pak ik eerst en ontwijd het vlot en efficiënt. Daarna de zoektocht naar het beschoten hert, ik klim op mijn kansel om te kijken waar het precies was en klim er weer af. Rustig loop ik naar de plek waar het geheel zich heeft afgespeeld en ik markeer het vermoedelijke gebied met lint voor een eventuele nazoek. Op de grond vindt ik ingrepen van de hoeven waar het dier is afgesprongen, geen snijhaar en geen zweet. Het schot voelde goed en ik kan prima met de kogelbuks overweg... wat is er gebeurt. Ik besluit om te draaien en terug te gaan naar mijn kansel en dan zie ik een grote witte vlek op een berk 15 meter eerder.

Snel loop ik er heen om te zien wat dit is en mijn antwoord is gevonden waarom het hert niet ligt. Ik heb de berk vol geraakt en in de richtkijker over het hoofd gezien. Voor de zekerheid is er wel een zweethond voor controle geweest maar het hert heeft geluk gehad.

Terug naar de verzamelplaats en het tableau druppelt binnen. Nadien heerlijk nagezeten en nagepraat met een aantal collega's. Wat een prachtige dag mochten we hier vandaag beleven... benieuwd naar morgen!